Wat voorbij is

Kinderen die normaal hun eerste communie gingen doen in het weekend van 8 en 9 mei, hebben we moeten ontgoochelen met een uitstel van bijna 5 maanden. Heel jammer! Maar die grote dag bleef gemarkeerd op onze agenda; we wilden aan hen en hun blije dag blijven denken.

In de voorbereiding naar deze grote dag leren ze veel over Jezus als Grote Vriend. Ze leren bij voorbeeld een kruisje maken. Het kruisteken “In de naam van de Vader, de Zoon en de H. Geest. Amen” kennen ze al een tijdje. Maar op weg naar hun eerste communie hebben ze geleerd dat ze drie kruisjes maken voor ze naar een verhaal over Jezus (in het evangelie) gaan luisteren:

  • Jezus, ik denk aan jou. (+ op voorhoofd)
  • Jezus, ik spreek over jou. (+ op de lippen)
  • Jezus, ik hou van jou. (+ op het hart).

Letterlijk hebben ze zelf ook een eigen kruisje geknutseld. En bij dit kruisje kun je af en toe een lichtje laten branden. Zo kwamen wij op het idee om de eerste communicantjes naar de kerk uit te nodigen – op de oorspronkelijk geplande dag – om eens “hallo” te zeggen aan Jezus en een kaarsje te branden. Ze stuurden ons een hele reeks mooie foto’s, hieronder te bewonderen.


We wensen alle moeders op Moederdag 9 mei van harte proficiat!


Klik op onderstaande foto om enkele kapelletjes van onze pastorale eenheid te bewonderen.

We verwijzen ook graag naar onderstaande link, waarmee een website wordt geopend, gebaseerd op de kapelletjeskroniek. Een interessant werkje van Karel Vangheluwe over de (Maria)kapelletjes in Lichtervelde.


Wie aan Broederlijk Delen denkt, denkt aan koffiestops, solidaire ontbijten en maaltijden, acties om paasbloemen te verkopen en zeker ook collectes aan huis of in de kerk.

Zo goed als niets van dit alles kan doorgaan en dit nu al voor het tweede jaar op rij. Broederlijk Delen loopt zo heel wat inkomsten mis. Ze kan het nochtans goed gebruiken, als je ziet welke groepen van mensen overal ter wereld om hulp vragen.

Net zoals zoveel organisaties is Broederlijk Delen in de afgelopen tijd niet bij de pakken blijven zitten en bood ze o.a. via haar website allerlei coronaproofe initiatieven aan.

‘Aangestoken’ door zoveel enthousiasme van Broederlijk Delen kregen wij zelf ook zin om ‘iets’ te doen. Dat ‘iets’ werd uiteindelijk een wandeling tussen de kerktorens van onze pastorale eenheid, heen en terug.

Was het de avond ervoor nog een echte hondenweer, dan waren de weergoden ons tijdens onze wandeling meer dan goed gezind met een aangenaam lentezonnetje. We trokken nogal de aandacht. Wij, dat waren : priester Luc, parochieassistente Thea, Francine van de plaatselijke werkgroep Broederlijk Delen en ikzelf, Carine, en op een afstandje van ons Rita en Rosa van het team van de pastorale eenheid die uit solidariteit meewandelden. Velen keken niet alleen omdat we met mondmasker op aan het wandelen waren, maar zeker ook omdat het duidelijk te zien was dat we er allemaal behoorlijk veel zin in hadden. Er werd gelachen en gepraat, soms luchtig over koetjes en kalfjes en bij momenten ook diepgaand en ernstig.

Na een middagje wandelen waren we terug op ons startpunt, de kerk van Lichtervelde. Goed op tijd voor de eerste avondmis.

Met ons vieren waren we het er over eens dat zoiets navolging verdient. Misschien kan het wel een traditie worden in onze pastorale eenheid, werd er geopperd. Eéntje met de volgende keer -als het weer kan- meer wandelaars?

Deze editie vinden wij alvast geslaagd.

Dank aan iedereen die ons sponsorde. Dank aan Bernet die ons opwachtte in de kerk van St Henricus met lekkers van de markt! Dank aan Luc, de echtgenoot van Francine, die onderweg kwam supporteren! En dank voor de deugddoende sms’en om ons veel courage te wensen!

Hartelijke groet

Pr Luc, Thea, Francine, Rosa, Rita, Carine.