Brood voor morgenvroeg (Bart Peeters)

(een bezinning die ik ontving van Annemie Belaen en vandaag actueler dan ooit is)

Toen ik het lied de eerste keer hoorde, dacht ik: hoe kan dat nu, is Bart Peeters zo onverschillig geworden tegenover de waanzin in de wereld? Is zijn enige bekommernis brood in huis hebben tegen morgenvroeg?
Het liet me niet los. Ik luisterde nog eens en nog eens. En stilaan begon ik het te snappen.

Bart Peeters luistert naar het nieuws en de kurkdroge stem van de journalist raakt hem zelfs. Wie onverschillig is, luistert niet aandachtig.

Hij snapt niet – wij ook niet trouwens – hoe de waanzin in de wereld het gezond verstand versloeg (denk aan Oost-Ghoutta in Syrië om maar één vb. te noemen) en hoe hij onze planeet kan redden…
Hij denkt na, laat zich raken en voelt zich machteloos. Wie onverschillig is, blijft niet stilstaan bij het nieuws.
Hij heeft geen idee maar stopt wel bij een broodautomaat. Er moet brood zijn om te delen met zijn gezin… Het leven moet verder gaan.

Bart Peeters is niet onverschillig. Wel integendeel. Hij blijft zingen, muziek maken met zijn vrienden en bij het zien van de levensvreugde op zijn gezicht worden we zelf ook blij. Hij is een goed mens. Meer nog: hij is een aanstekelijke Paasmens!

Verrijzenis betekent immers opstaan, telkens weer opstaan en voluit blijven leven.
En de ander helpen om telkens weer op te staan.

Marinus van den Berg verwoordt het mooi:

Want overal zie je mensen
die stand houden in het goed –zijn:
toegewijd aan elkaar:
koffie maken, een tafel dekken,
wonden verbinden, de moedeloosheid bezweren,
Terugvechten, de dood weerstaan,
stille voortdoen, de ‘courage’ niet verliezen…

En waar de een zegt: ’We kunnen niets meer doen…’
zegt een ander: ’ We kunnen nog veel betekenen.’
Waar de een zegt: ‘dit is het einde…’
zegt een ander: ‘Hier is een nieuw begin’

Zet meer komma’s dan punten.
Er is meer licht dan je weet.’

Meer licht dan je weet, dan je vermoedt: sla de krant open en kijk welke artikels een lichtpunt zijn in deze Coronatijden.