Gedachtenisviering (zondag 30 oktober)

Zou je vandaag met al je verdriet ook niet willen wegkruipen?
Net zoals sommigen die het niet zien zitten om te komen vandaag?
Weg van alles met je vragen en je pijn?
Een plekje voor jou alleen,
waar je herinneringen en belevenissen eventueel met foto’s rustig kan bekijken?
Een plekje waar je jouw laatste beetje hoop veilig kan vasthouden?
Zo’n boom heb je soms wel nodig.
Soms zeggen we toch, wellicht kort na de uitvaart of wel later eens rond de sterfdatum: iedereen kan nu de boom in; ik wil gerust gelaten worden.
Het is op zo’n moment dat Jezus langskomt.
Het moment dat we nu vieren: even bijeen zijn, elkaar wat licht en moed geven.

Want… zeg nu zelf. Eigenlijk hoor je niet thuis in een boom.
Dat willen we nu juist vieren. Met ons allemaal samen. Delen het gemis en de hoop.
Dat was juist wat Jezus wilde doen met Zacheüs en in veel situaties. Ook Jezus komt bij jou en mij langs.
Hij noemt zachtjes maar vastberaden je naam.
Hij wilt je uit je boom halen om te delen. Hij wil bij je komen. Je mag zijn wie je bent.
Jezus wil je brengen of terugbrengen waar we thuishoren.
Bij jezelf. Je pijn meenemen om je verder stappen te laten zetten.
We vieren en willen beleven dat het gemis er mag zijn, maar verder te delen is met elkaar. Je stap voor stap verder laten groeien in Zijn liefde.
Daarom kwam Jezus langs bij Zacheüs.
Daarom komen we hier bij jou langs om wel en wee samen te brengen.

pr. Luc (foto: Thea)