September: dorstigen laven
De dorstige laven’ betekent dan: liefde concreet maken waar iemand tekort ervaart. Wanneer wij dorst leren herkennen – bij leerlingen, collega’s én bij onszelf – wordt het jaarthema concreet. Dan blijft liefde geen idee, maar wordt ze een dagelijkse praktijk. Zo kunnen wij als school een plaats zijn waar mensen niet uitdrogen door prestatiedruk of eenzaamheid, maar waar ze mogen drinken van aandacht, begrip en hoop.
Op de jaaraffiche(zie homepage) staat het kunstwerk ‘Barmhartigheid’ van Anneke Bollebakker met centraal als werk van barmhartigheid ‘de dorstigen laven’. Dit thema komt terug in het kunstwerk van deze maand ‘Levend water’. We herkennen ‘de bron van levend water’ en een vrouw die hiervan neemt door haar kruik te vullen. De kleurensymboliek is belangrijk: het levende water komt uit een zuivere (witte) en goddelijke (gouden) bron en brengt nieuw leven (groen).
Je eigen weg weer vinden,
vanuit de chaos in je hart en hoofd,
in een nieuwe school, een nieuw team,
dat kan alleen door de weg naar binnen te gaan,
te luisteren naar jezelf, jezelf te hervinden.
In het rumoer van al die stemmen die op je afkomen
je eigen stem beluisteren, ontdekken wat bij jou hoort.
Tijd nemen voor jezelf, je plaats ontdekken
in de groep, tussen je collega’s, op school.
Je eigen spoor vinden, in de routine van elke dag.
Leerkracht worden, leerkracht vinden in jezelf.
Heer,
zegen onze tocht, zegen dit schooljaar,
zegen de weg die we gaan, de hoop die wij koesteren,
zegen onze kinderen en jongeren,
het geloof dat wij in ieder van hen hebben.
Laat ons vol vertrouwen openkomen voor Jouw Liefde
die werkt in ieder van ons.
Amen.
We wensen iedereen een nieuw begin van een schooljaar dat zoet en goed smaakt, dat onze dorst naar levend water voedt en vreugde brengt, ondanks de obstakels die er zeker zullen zijn.
Alle goeds!