Maart: Terug thuis

Hoe je dat dan doet, leven geven?
Zie wat er gebeurt
wanneer je je gekrenkte hart
een duwtje geeft
en dan je armen opent, wijd,
voor wie aarzelend en met betraande ogen,
misschien wat blauwe plekken op zijn trots,
terugkeert.
Dat je dan glimlacht, warm, oprecht,
en niets zegt
– vooral niet ‘zie je wel’ –
Zie wat dan gebeurt …

Ruth

We mogen opnieuw thuiskomen, we krijgen nieuwe kansen.
Een vader staat op de uitkijk, verlangend naar zijn zoon die van huis wegging. Uit de verte ziet hij hem dichterbij komen, zijn ‘verloren’ zoon keert terug. Het kunstwerk verbeeldt vreugde, spanning en onzekerheid. Het mooiste van weggaan is thuiskomen – maar dat vraagt moed en kwetsbaarheid. Het betekent: niet weten wat je te wachten staat, maar toch de stap zetten. De pelgrim die onderweg is, verbindt zich met dit verhaal: wie zoekt, kan verdwalen, maar ook opnieuw de weg naar huis vinden. We stellen ons de vraag: waar mag ik opnieuw thuiskomen? Ben ik bereid de ander te ontvangen? Wie staat er voor mij op de uitkijk?