leeftocht25_26

Gepubliceerd op

Mei: (T)huis op stelten

Er zijn zo van die mensen
die nergens bang voor lijken te zijn.
Ze kunnen en willen niet zwijgen
en wanneer ze spreken, loopt hun hart over.
Pinkstermensen zijn het –
en nee, zij zijn niet zonder angst,
zij zijn eroverheen gesprongen.
Door vuur zijn zij aangeraakt,
nu strooien ze vonken in het rond
en zaaien vlammetjes
bij wie in ontmoediging vastgevroren zit.
Het is moeilijk,
misschien zelfs onmogelijk,
om dan niet te ontdooien.


Ruth

In het kunstwerk komen verschillende elementen samen. Het kruisbeeld, gevonden op een rommelmarkt, werd in het werk geïntegreerd. Rondom zien we felrode en gele kleuren, verwijzend naar het vuur van de Heilige Geest. De mix van bruin, blauw en groen verwijst naar de andere drie oerelementen: aarde, water en lucht. Het geheel vormt een dynamische weergave die leven en beweging symboliseert. Het ‘huis’ in het kunstwerk lijkt op stelten te staan, alsof een straffe wind alles in beweging brengt. Het werk daagt ons uit: hoe ga ik om met chaos en onverwachte wendingen? Waar laat ik ruimte voor het onbekende en nieuwe ontmoetingen? Net zoals de leerlingen die vol vuur en verwondering de boodschap van Jezus delen, worden ook wij uitgenodigd om open te staan voor de a(A)n-der, voor onverwachte ontmoetingen en voor verhalen die ons verrassen en verrijken. Zo kunnen momenten van chaos en verwondering leiden tot nieuwe wortels van verbinding en begrip, komen we ver-ander-d thuis in een wereld vol toekomst.

bron : Katholiek Onderwijs Vlaanderen

Gepubliceerd op

April: Een andere thuis

Dit is hoe wij gaan:
schouder aan schouder,
zij aan zij,
stap voor stap en niet alleen.
Geen traan vergeefs gelaten,
geen verhaal vergeefs verteld.
Soms is het wind tegen,
soms moet het bergop,
soms lijkt het einde zoek,
maar dat geeft niet:
schuifelen mag ook
voetje voor voetje,
teen voor teen –
samen raken we verder.
Je hoeft hem niet te zien
om hem te voelen,
die hand in de rug en dan weten:
wandelen, dat doet niemand achteruit.

Ruth

Het schilderij toont drie figuren in een open landschap onder een intense, bewegende blauwe lucht. De middelste figuur valt op door de felle kleuren. Verwijst dit naar diens vele ervaringen en herinneringen? De twee andere figuren blijven donker, zoekend. Het beeld sluit aan bij het Emmaüsverhaal uit de Bijbel, waarin twee teleurgestelde leerlingen onderweg Iemand ontmoeten die luistert, duidt en brood deelt. Het werk nodigt uit om stil te staan bij ontmoeting, verbondenheid en hoe onderweg, vaak onverwacht, een nieuw gevoel van thuis kan ontstaan.

bron : Katholiek Onderwijs Vlaanderen

Gepubliceerd op

Maart: Terug thuis

Hoe je dat dan doet, leven geven?
Zie wat er gebeurt
wanneer je je gekrenkte hart
een duwtje geeft
en dan je armen opent, wijd,
voor wie aarzelend en met betraande ogen,
misschien wat blauwe plekken op zijn trots,
terugkeert.
Dat je dan glimlacht, warm, oprecht,
en niets zegt
– vooral niet ‘zie je wel’ –
Zie wat dan gebeurt …

Ruth

We mogen opnieuw thuiskomen, we krijgen nieuwe kansen.
Een vader staat op de uitkijk, verlangend naar zijn zoon die van huis wegging. Uit de verte ziet hij hem dichterbij komen, zijn ‘verloren’ zoon keert terug. Het kunstwerk verbeeldt vreugde, spanning en onzekerheid. Het mooiste van weggaan is thuiskomen – maar dat vraagt moed en kwetsbaarheid. Het betekent: niet weten wat je te wachten staat, maar toch de stap zetten. De pelgrim die onderweg is, verbindt zich met dit verhaal: wie zoekt, kan verdwalen, maar ook opnieuw de weg naar huis vinden. We stellen ons de vraag: waar mag ik opnieuw thuiskomen? Ben ik bereid de ander te ontvangen? Wie staat er voor mij op de uitkijk?

bron : Katholiek Onderwijs Vlaanderen

Gepubliceerd op

Februari : Thuis bij de ander

Liefde spreekt vele talen:
die van het fris opgeschudde kussen,
de strak gestreken overhemden
en je lievelingskostje op het fornuis.
Die van een kus, een knuffel,
een aai over je bol,
die van hulp bij het verhuizen,
een lift wanneer het regent,
van bevriezen naast een voetbalveld.
Maar ook die van
onverdeelde tijd en aandacht geven,
niet spreken maar luisteren,
de warmte in de witregels van je verhaal.
Ja, liefde spreekt vele talen
en ook wie er slechts één van kent,
kan op beide oren slapen:
zwijgen doet ze nooit.

Ruth

Iedereen wil gezien en beluisterd worden en iedereen heeft veel te geven. Maar wie laten we echt toe? Hoe selectief zijn onze blik en ons gehoor? Het kunstwerk van Weiwei raakt ons, door de schoonheid ervan maar ook door zijn kritische blik op migratie. De Veertigdagentijd en de Ramadan zijn een tijd van reflectie en bezinning. Ze brengen ons dichter bij God, maar ze zijn ook een uitnodiging om stapjes te zetten naar elkaar toe om vervolgens samen onze vuisten te ballen overal waar mensenrechten geschonden worden. Is dat niet waar het in Gods Rijk uiteindelijk op aan komt?
Broederlijk Delen maant ons er kordaat toe aan met haar slogan: ‘Het is NU tijd voor actie! De toekomst hebben we samen in de hand.’

bron : Katholiek Onderwijs Vlaanderen

Gepubliceerd op

Januari : Thuis in onszelf

Alles begint
met de grond onder je voeten
de verhalen die onder je huid wonen
alles wat niet verteld hoeft
want je weet, nee, je bént het al.

Dan je armen uitstrekken
naar de wereld
die binnen laten komen
met mondjesmaat of gulzige teugen
net wat je lukt
– niet alle dagen zijn hetzelfde.

Tot iemand jou ziet, echt ziet,
jou kennen wil tot in je wortels,
en hoe je daarvan groeien gaat
alsof je nooit klein of kwetsbaar
bent geweest
alsof je nooit droomde van vleugels.

Dat je nu eindelijk vliegen kan,
je horizon verleggen, telkens weer,
zonder te vergeten
dat alles ooit begon
met die grond onder je voeten.

Ruth

Het volledige kunstwerk onthult meer dan de cover: het meisje bij de open deur staat centraal, links zien we een vage figuur achter tralies als symbool van belemmeringen. Rood benadrukt beperkingen, blauw van de lucht door de deur roept vrijheid op. Beiden houden een gele bol vast, subtiel verwijzend naar momenten die onze identiteit vormen, terwijl rechts een vogel vliegt, teken van hoop. Het werk nodigt uit stil te staan bij wat ons tegenhoudt en bevrijdt, hoe zowel belemmering als momenten van innerlijk thuiskomen identiteitsbepalend zijn.

bron : Katholiek Onderwijs Vlaanderen

Gepubliceerd op

December : Hoopvol thuis

Advent is leven
met een verlangen
dat ons voortstuwt.

Uitkijken naar Wie komt.
Niet naar wat we al kennen,
wel naar Wie ons verrast.

In het wachten groeit het wonder.
In het uitkijken ontwaakt het licht.
In het reiken naar elkaar
komt God dichterbij.

God komt thuis,
evenwel anders dan we dachten:
in de kwetsbaarheid van een kind.

God komt anders thuis
in een blik van begrip,
in een hand die helpt,
in een gebed dat fluistert:
“Wees welkom, God van licht.”

Laat ons als pelgrims van hoop,
hopen op Wie nog niet is.
Met een hart dat durft te geloven:
U komt thuis. Bij ons. In ons.

Rik Depré

Het meisje steekt haar hand omhoog naar een lichtbron in de lucht. Zoals de wijzen uit het Oosten volgt ze haar ster, die haar zal doen veranderen zodat ze langs een andere weg terugkeert. Het meisje staat in een ander licht dan dat van de ster. Zoals Maria is ze uitverkoren. Haar weg zal, omwille van haar roeping, niet gemakkelijk zijn. We kijken naar het schilderij door een open deur. In deze tijd van het jaar is dat extra geladen. Maria en Jozef kregen de deur voor hun neus dicht, er was geen plaats voor hen. Voor hoeveel mensen is dat vandaag niet het geval? Denk aan mensen in armoede en in oorlogsgebieden. We bekijken wat gesloten deuren betekenen, en hoe we ze kunnen openen als we dat maar willen.

Mag er hoopvol licht schijnen in je leven. Mag het kerstfeest vredevol zijn!

bron : Katholiek Onderwijs Vlaanderen

Gepubliceerd op

November : Thuiskomen

Er zijn mensen die in bomen
klimmen – zo hoog ze kunnen.
Ze kijken naar de wereld,
van tussen de appels en de elfenbankjes
en ze hopen dat niemand hen ziet,
want naar beneden durven ze al lang
niet meer.

Er zijn mensen die houden van verstoppertje
en dan vooral van zoeken – zij roepen:
één, twee, gezien!
Ze maken van hun blik een ladder,
en zetten die zorgvuldig
over elke kerfstok heen.
Geduldig,
je zou het ook hardnekkig kunnen noemen,
wachten zij tot de ander
behoedzaam naar beneden klautert
en van een vraag maken zij
een uitnodiging:

heb je honger?

Ruth

Ook vandaag mogen mensen bij elkaar te gast zijn. Ze komen thuis in een nieuw land, een gastgezin, een familie.
Je wisselt warmte, vertrouwen en verbondenheid met elkaar uit. Je creëert een plek waar jij je veilig voelt en datzelfde gevoel ook geeft aan de ander. Geef toe, een moment met een gouden randje waarna je zelf, met goud overgoten, terug verder kan in je leven. Stappend of vliegend doorheen de dag die komt.
Thuis zijn bij jezelf, dat is pas goud waard! Word jezelf, wees jezelf en blijf jezelf.

bron : Katholiek Onderwijs Vlaanderen

Gepubliceerd op

Oktober : Warme thuis

Spreken van geborgenheid
maar nooit de ogen sluiten
voor zij die dat ’s nachts niet kunnen.
Spreken van een vertrouwd, een veilig huis
maar niet wegkijken van zij die dat niet vinden:
ontheemd en opgejaagd
nooit nog het leven zeker.
Spreken van hoop, spreken van rust,
maar niet zwijgen,
nooit zwijgen,
zolang je een stem hebt om te protesteren
tegen verdrukking, tegen wanhoop,
tegen haat en onrecht.
Spreken van thuis
is pas geloofwaardig
als de gordijnen open blijven
en liefst ook wagenwijd
de deur.

Ruth

Door de open deur stappen we hoopvol in de soms complexe maar kleurrijke (school)-wereld, teken van groei en verlangen. Groen symboliseert de hoop, rood verwijst naar de liefde. Geel straalt warmte uit en blauw staat voor wijsheid.

Het kunstwerk symboliseert een warme thuis: het kind wordt omhelst door zachte armen die het koesteren en beschermen. Het wordt op handen gedragen als een kostbare schat. De school wordt stilaan een warme thuis waar je welkom bent en mag zijn wie je bent. Medewerkers en leerlingen vinden er een plek, elke dag een beetje meer, in kleine gebaren, in grote dromen.

bron : Katholiek Onderwijs Vlaanderen

Gepubliceerd op

September : Thuis op school

De deuren zwaaien voor je open
want hier heb jij de sleutel:
je wordt begroet, omarmd,
zelfs als er niemand is.
Hier ben je geworteld,
op rots gebouwd, verankerd,
de hakken mogen al eens in het zand:
deze muren blijven overeind.
En raak je van het padje af,
dan geeft het niet, echt niet:
hier kan je verdwalen –
verloren raak je nooit.
Ruth

Een open deur naar een afbeelding met heel veel dynamiek en kleur. Een schilderij waarin gezichten, midden alle chaos, op zoek zijn. Een beeld voor het begin van een schooljaar: een open schoolpoort met vele gezichten op zoek naar bekenden. Verkennen wie en wat (nog) nieuw is.

Alle schoolparticipanten op zoek naar structuur en orde, in de chaos en drukte van het begin. Eén schoolfamilie die zoekt om thuis te komen bij elkaar. Ieder met zijn eigen identiteit, samen één bonte verzameling diversiteit. Dat we het op-zoek-gaan om thuis-tekomen bij elkaar nooit zouden afleren!

bron : Katholiek Onderwijs Vlaanderen

Gepubliceerd op

Start van het schooljaar : Anders thuis

Je ergens welkom voelen
heeft niets te maken met bakstenen,
het gaat niet over luxe, rijkdom of geld.
Het gaat over de mensen,
mensen met een open hart,
bij wie je warmte en rust kan vinden.
Welkom zijn,
is mogen zijn wie je bent,
je aanvaard voelen en kunnen groeien.
Het gaat over een plek om thuis te komen.

Omdat jij gewild
en verlangd hebt
de deur van je hart
open te zetten
ging het slot
vanzelf open.
Piet Stienaers

Deze open deur weerspiegelt de overgang van de pelgrimstocht naar het thuiskomen.
De pelgrim wandelt over een bloemenpad naar de deur die leidt naar het huis. De pelgrim mag er  thuiskomen, rust vinden. De verschillende kamers symboliseren de diversiteit van thuiskomen. Jij – als pelgrim onderweg – bent veranderd. Thuis is anders geworden. Je mag anders thuis zijn.

Soms blijft de deur gesloten, voel je je niet welkom of vind je nergens een plek waar je kan thuiskomen.
Ga dan op zoek naar een andere thuis, op school, in je omgeving, …
Wees er te gast, en misschien kan jij later ook eens gastheer/vrouw zijn voor wie een thuis zoekt.

We wensen de jongeren en allen die in het onderwijs werkzaam zijn een goed schooljaar 2025-2026.

bron : Katholiek Onderwijs Vlaanderen